Gerrit, Nico en ik hebben een mooie en interessante reis achter de rug in Roemenië. Met het weer hebben we het ook goed getroffen. Geen (te) hoge temperaturen, wel wat regen en een paar pittige onweersbuien. Verschillende keren begonnen onze telefoons zelfs een weeralarm af te geven vanwege dit natuurverschijnsel.
Bezoek aan de boerderij juli 2026
Het is mogelijk om een deel van de groenteproductie weg te geven aan arme mensen, maar ook aan bejaardenhuizen, kindertehuizen enzovoort. Voor een aantal van deze instellingen is dit cruciaal; zonder deze hulp komt hun voortbestaan in gevaar. De Roemeense overheid geeft minder geld aan deze instellingen en de kosten lopen hard op, mede door de strenge regelgeving van diezelfde overheid. De organisatie van voedselbanken in Roemenië wordt steeds belangrijker en professioneler. We bezochten de nieuwe locatie van deze organisatie in Oradea, waar ook groenten en aardappelen van de boerderij worden verdeeld.
Een paar foto's van het bezoek aan de voedselbank Oradea
Daarna bezochten we de enorme versmarkt in Oradea, waar winkeliers en particulieren hun inkopen doen. Het aanbod was overweldigend, maar helaas neemt de belangstelling om hier inkopen te doen af. De grote supermarktketens hebben andere inkoopkanalen en consumenten maken steeds vaker gebruik van supermarkten vanwege het gemak en de kleinere verpakkingen die daar verkrijgbaar zijn.
Bezoek aan de Westmarkt Oradea
Voor wat betreft de projecten van onze stichting hebben we samen met Joszi opnieuw verschillende gezinnen in Târgu Mureș bezocht. Ons eerste bezoek was aan Claudia, die met haar drie kinderen onder een afdakje woonde en nu dankzij onze inspanningen in een wooncontainer verblijft. De locatie is goed; het is een mooi plekje. Claudia en haar kinderen zagen er netjes uit. Teleurstellend was wel dat de hoeveelheid vuilnis rondom haar huisje steeds verder toenam. Inmiddels heeft zij een nieuwe vriend en is zij in verwachting van haar vierde kind (!).
Nadat ik haar had aangesproken op de rommel, werd er direct begonnen met opruimen. Op mijn vraag wat zij die dag had gedaan en nog ging doen, vertelde ze dat ze op de groentemarkt had geholpen met het lossen van een vrachtwagen vol meloenen. Daarmee had ze twaalf euro verdiend. Verder zou ze die dag goulash gaan maken. Joszi blijft positief over haar en zal het gezin, en vooral de kinderen, blijven begeleiden. Schone kleding, naar school gaan en extra begeleiding blijven de eerste vereisten.
Bij mij kwam echter ook een lichte teleurstelling naar boven, die ik richting Claudia heb uitgesproken. Haar keuzes zijn moeilijk te begrijpen. Waarom opnieuw een nieuwe relatie en weer een kind op de wereld zetten, terwijl de omstandigheden nog zo kwetsbaar zijn?
De kinderbijslag komt niet bij het gezin zelf terecht, maar gaat naar degene bij wie zij schulden hebben. Dat is de eigenaar van een winkeltje, die geld uitleent voor de dingen die zij nodig hebben. In ruil daarvoor moeten zij hun identiteitskaart afgeven. De postbode keert de kinderbijslag vervolgens uit aan degene die de identiteitskaart kan tonen (!). Met slecht betaalde baantjes als dagloner probeert de jonge vader de schuld weer af te lossen.
Terwijl wij hierover spraken, kwam een keurig geklede dame in een hagelwitte broek zich ermee bemoeien. Joszi vertelde later dat zij de echtgenote is van iemand die dergelijke leenconstructies aanbiedt. Ondertussen probeerde, een hutje verder, een boze moeder met een kind op haar arm de deur in te trappen. Het gaf een indringend beeld van de spanningen waaronder veel gezinnen leven.
Daarna gingen we langs bij de man met het geamputeerde onderbeen, die dankzij onze stichting al een aantal jaren in een wooncontainer woont. Inmiddels is er eindelijk een prothese aangemeten, die binnenkort klaar zal zijn. Voor zijn andere voet krijgt hij een speciale schoen. Hij verloor zijn onderbeen nadat hij tijdens een strenge winter in het bos werkte zonder goede kleding en schoenen, waardoor zijn voeten bevroren, met alle gevolgen van dien.
Een acuut probleem is dat hij al vijf weken geen invaliditeitsuitkering meer heeft ontvangen. Zijn identiteitskaart is verlopen; dat kan de oorzaak zijn. Joszi gaat hem hierbij helpen. Gemeenten doen de laatste tijd steeds moeilijker over het verstrekken van nieuwe identiteitskaarten, vooral wanneer iemand geen officieel woonadres heeft.
Joszi opperde enige tijd geleden het idee om vijftien onbewoonbare hutjes in één keer te vervangen door kleine, degelijke woningen. Een dergelijk plan vraagt om veel geld en moet daarom goed worden onderbouwd. Het was de bedoeling dat wij hierover met de burgemeester van Targu Mures zouden spreken. Helaas lukte dat niet vanwege zijn vakantie. Hij heeft zelf ook plannen en ideeën en wil die in de nabije toekomst graag met ons delen. Dit krijgt dus zeker nog een vervolg.
Hier de link naar een fotoalbum
Na dit bezoek hebben we de varkensboerderij van Tóth Attila bezocht. Het blijft altijd mooi om te zien hoe goed de dieren daar worden verzorgd en onder voor hen ideale omstandigheden leven.
Hier de link naar een fotoalbum
Via een mooi weggetje zijn we weer teruggereden naar Breaza. Onderweg was er nog genoeg om met elkaar te bespreken. Breaza is altijd een prettige thuisbasis, van waaruit Csaba en Imola veel mooie en waardevolle initiatieven weten te realiseren.
Tijdens zijn verblijf kreeg hij het verzoek om vrienden te helpen bij het kappen van een oude beukenboom. Helaas kreeg hij daarbij een zware tak op zijn arm, waardoor hij een schouderblessure heeft opgelopen. Hierdoor zal hij wat later terugkeren naar Roemenië.
Wij wensen Henk een voorspoedig herstel toe.
Hier de link naar een fotoalbum.
Deze aflevering van het blog maakt opnieuw duidelijk hoe belangrijk en waardevol ons werk is. Aanstaande woensdag laden we een trailer met hulpgoederen, die vervolgens naar Breaza vertrekt.
Dankzij de inzet van onze vrijwilligers en de steun van onze donateurs kunnen we de mensen daar blijven helpen.
.jpeg)
.jpeg)